Поинтересно е! Позабавно е! Побрзо ти поминува времето кога спортуваш во друштво. Можеш да размениш искуства и мислења за спортот додека спортуваш со некого. Можеш да научиш нови работи поврзани со тренингот ако спортуваш со искусен спортист. Можеш да тренираш сериозно, а да изгледа дека се забавуваш кога спортуваш во добро друштво.

Можеш да направиш многу работи за да си уживаш во колективното спортување. Еве еден пример на група ентузијасти кои што трчаа на -7 степени, а се забавуваа и уживаа како да трчаат во идеални услови...

Спортувај во друштво! Убаво е!

....Како сакаш спортувај, но спортувај секогаш!

Трчање. Фитнес. Велосипедизам. Индивидуални спортови. Не секогаш можеш да спортуваш во друштво. Некогаш имаш, а некогаш немаш друштво за трчање, за вежбање или за возење. Некогаш воопшто не ти претставува проблем да спортуваш сам/а, а некогаш можеби осаменоста ќе биде и најголем проблем за одложување на тренингот. Не е исто да се спортува некој колективен спорт, каде што има повеќе дружење,а помалку монотонија, споредено со индивидуалните спортови, каде што сте само вие и се натпреварувате со времето, ако може така да се каже. Многумина од нас често го откажале или одложиле својот тренинг, а како оправдување било осаменоста при спортувањето. На пример: многу е полесно да се вежба во друштво, отколку да се прават склекови во соба. Исто така, многу е полесно и поинтересно да се трча или да се вози во друштво, споредено со индивидуалното трчање или возење. Музиката може да помогне во намалување на монотонијата и да придонесе за поголема мотивација за време на тренингот. Од друга страна, оние кои успеваат да спортуваат без музика, може да ги пофалиме дека се во одлична психичка состојба. Тие уживаат во звуците од природата или наоѓаат некоја своја убавина за да не мораат да слушаат музика.

Ако спортуваш сам/а, ти си вистински пример за тоа дека волјата и желбата да се постигне нешто убаво со спортот ти е навистина на завидно ниво. Резултатите од таквото индивидуално спортување се далеку повредни споредени со оние од колективното спортување, затоа што повеќе е веројатно дека индивидуалецот може да се навикне да спортува во друштво!

Ако спортуваш сам/а,ти си вистински пример дека не важат оправдувањата од типот: јас ќе вежбав, ако дојдеше и ти со мене или јас ќе одев на планина ако дојдеа и моите другари.

Спортувај сам/а. Така е полесно да си го планираш времето. Понекогаш, така е полесно и да го направиш тренингот, затоа што тоа ќе зависи само од тебе и од никој друг!

Заклучок: Спортувај сам/а. Спортувај и во друштво. Како сакаш. Но,најважно... спортувај секогаш!

Се качив на врвот од планината. Во планинарскиот дом се сретнав со мојот пријател - спортист каков што сите посакуваат да бидат! Минатата година трчавме заедно на неколку маратони и тој постигна завидни резултати на спортски план. Toj e вистински пример за останатите луѓе од неговиот профил. Спортист во вистинска смисла на зборот. Непрофесионален спортист, а подеднакво добар со професионалците во наши услови.

''Која ти е целта оваа година? Имаш ли некои конкретни планови?'' - го прашав јас.

'' Немам некоја посебна цел. Сакам само да си ја одржам формата од претходната година!'' - ми одговори тој.

Скромност. Посветеност. Упорност. Предизвик. Уште колку ли само други одлични зборови можеше да се пронајдат во неговата последна реченица! Неговата последна реченица е и мотото на мојот живот. Барем да си ја одржам формата од претходната година! Екстремно тежок предизвик, но вреди да се проба и да се живее таа желба!

Конечно еден вистински зимски ден. -8 степени во 6 часот, а ние сме веќе договорени да трчаме на Водно почнувајќи во 9 часот. Другите гледаат со чудење на ваквиот потег, навидум екстремен и непромислен. Но вистината е сосема поинаква! Тоа е само потег која ја покажува посветенсота кон спортувањето и бескрајната љубов кон спортот. Истовремено, овој потег ја покажува и одличната форма во најтешкиот дел од сезоната. Ветерот беше остар, а студот не дозволуваше повеќе од неколку минути да бидеме без зимските ракавици. За другата зимска опрема и да не кажувам дека беше неопходна.

Средно Водно- Марково Крувче-Средно Водно-Пантелејмон-Средно Водно.

Лесно истрчани околу 15 км на убавиот снег во планински услови. Забораваш дека на само 30 минути од тебе се наоѓа загадениот главен град. Задовослтво беше огромно како за време на трчањето, така и по завршувањето. Среќен дека можам да трчам во секакви услови. Уште посреќен што моето здравје ми го овозможува тоа! Најсреќен кога тоа се прави во група со истомисленици и вистински љубители на трчањето.